اولین آرایشگاه

امروز ساعت 7 عصر پیشی کوچولو رو به همراه مادرجون و خاله مژگان بردیم آرایشگاه تا موهاشو که بلند شده بود کوتاه کنیم. بعد از یکسال و اندی این اولین بار بود که یاسینو بردیم آرایشگاه چون بابا مجتبی و مامانی دوست داشتن که پسرشون موهاش بلند باشه، اما در نهایت به خاطر گرمای هوا یاسینو تسلیم ارایشگر کردیم.

اول همه چیز خوب و آروم بود. اما وقتی آرایشگر شروع کرد به کوتاه کردن موهاش جیغ و دادشم بلند شد. گریه می کرد و جیغی می کشید که خدا می دونه. با دست کلشو می گرفت و اجازه نمی داد موهاشو کوتاه کنیم.

دلم داشت کباب می شد، بغلش کردم تا ساکت شه اما ساکت نشد و گریشو بیشتر کرد.هر کی از کنار آرایشگاه رد می شد با تعجب داخل رو نگاه می کرد.

آخر آرایشگر بیچاره که از دست یاسین کلافه شده بود و خنده های مصنوعی می کرد تو بغل مامانی موهای یاسنو کوتاه کرد. بعد از تموم شده اصلاح این کوچولوی ناز، باید قیافه مامانی رو با یه مانتو پر از مو و آرایشگر کلافه و عصبانی می دیدین.

بعد از اینکه از آرایشگاه بیرون اومدیم انگار که نه انگار، یه لبخندی زد و از بغلم اومد پائین و با اون قیافه خنده دارش که پر از مو بود شروع کرد به دویدن تو کوچه. مثل اینکه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. الانم که بعد حموم گرفتن. راحت گرفته خوابیده. مثل فرشته های کوچولو